آدمک برفی

در خیالی اندوهگین

کوچه پس کوچه های گم شده

در انتهای خیابان عمق نگاهت

تو مثل گرمی آیات جاودانه

من در حرارت نگاهت سوختم

با تنی سرد

بوران خبر از نگاهی می داد

                        که روزی...

همه زشتی وجود آدمک برفی را

                               می سوزاند

غافل از اینکه این نگاه سرد آدمک

                        مشتاقانه آفتاب را

                                       آرزو می کرد

آدمک برفی می دانست  

که هر گز گل را در بهار نگاهت

                            نخواهد دید

       و همچنان با خیال نگاهت

                                 گرم شد

                                           قطره

                                               قطره

                                                     سوخت

بیا و عشق را باور کن

        تا نگاه آدمک هنوز هم

به عشق مادر

/ 0 نظر / 32 بازدید